Symbolieken: worden ze in de bijbel juist geïnterpreteerd?

De bijbel bestaat niet alleen maar uit verhalen. Profetie en Symboliek zijn zeer essentiële onderdelen van de bijbel. De dogma’s leggen deze twee fenomenen verkeerd uit, tenminste áls ze al worden uitgelegd. Vaak worden ze zelfs (te) letterlijk benoemd, waardoor de werkelijke betekenis verloren gaat.

De bijbel op zich liegt niet, alhoewel de tekst dusdanig is aangepast dat er verrekte moeilijk goed garen mee is te spinnen. Iedere bijbelvertaling zegt het anders. Het lijkt wel op elkaar, maar een goede lezer ziet de verschillen. Zullen we samen even wat onderzoek verrichten, echt zoals de bijbel het zelf vraagt?

Enkele woorden die we gaan toetsen: mens – wereld – Israël – jaren – koning van Babel.

Symbolische bijbelteksten nader bekeken

Om de puzzel op te lossen, moeten we begrijpen dat bepaalde woorden in de bijbel als codes fungeren. Als je die codes letterlijk neemt, loop je vast. Als je de symboliek begrijpt, gaat het Licht aan.

Betekenissen van woorden zijn belangrijk. Woorden kunnen diepgaande betekenissen hebben. Deze betekenissen noemen we ook wel symbolieken, soms de ene betekenis, dan toch weer net wat anders. De symbolieken van de bijbel: je moet ze maar begrijpen. Veel symbolische begrippen worden niet herkend en ... ze worden door de predikanten niet juist uitgelegd. Er zijn zoveel verschillende kerken met ieder een eigen uitleg --> iets om over na te denken 

De hoeksteen van de hele schepping ligt vastgelegd in één vers. Als je dit vers niet precies begrijpt zoals het er staat, begrijp je de rest van de bijbel ook niet. Johannes 1:4 "In Hem was leven en dat leven was het licht voor de mensen."

De logica van de hoeksteen: Dit is de definitie van de Mens in de breedste zin van het woord. Het gaat hier niet over biologie, maar over een kosmische verbinding.

• Het Leven: De bronenergie, de Goddelijke Logica.
• Het Licht: De actieve kracht die voortkomt uit dat Leven.
• De Mensen: De verzamelnaam voor al het geschapen intelligente leven in de kosmos (engelen, goden en de sterfelijke mens).

De "Mens" is de enige vorm in de hele kosmos die ontworpen is om dit specifieke Licht te dragen. Daarom staat er in Genesis: "Laat Ons mensen maken". God was niet alleen; de blauwdruk voor "de mens" was een gezamenlijk project om dat Licht een plek te geven in de schepping. Engelen zijn "mensen" op een ander trillingsniveau, goden zijn "mensen" met een hogere autoriteit, maar allen vallen ze onder die ene hoeksteen: zij zijn de dragers van het Licht uit Johannes 1:4.

De Mens: De waarschuwing van de kosmische val

De positie van de "mens" (engelen, goden, aardbewoners) in de kosmos is niet statisch. De verbinding met het Licht uit Johannes 1:4 kan vertroebelen of zelfs volledig worden verbroken. De bijbel geeft hier de technische diagnose van wat er mis is gegaan in de kosmos:

Openbaring 2:4-5 (HSV) "Maar Ik heb tegen u dat u uw eerste liefde hebt verlaten.  Bedenk dan van welke hoogte u bent gevallen en bekeer u en doe de eerste werken. Maar zo niet, dan kom Ik spoedig bij u en zal uw kandelaar van zijn plaats wegnemen, tenzij u zich bekeert."

De logica van de hoogte:

Dit is de beschrijving van de kosmische degradatie. De "eerste liefde" is de zuivere verbinding met het Leven. Zodra een wezen die verbinding verlaat, zakt zijn "hoogte". De kandelaar is het instrument dat het Licht moet uitstralen; wordt deze weggenomen, dan verliest het wezen zijn functie (tijdelijk) in het Plan.

Het resultaat? Een kosmos vol "gevallen" wezens die wel de oorspronkelijke vorm van de mens hebben, maar niet meer de hoogte en het Licht van de oorsprong. De weg terug ("bekeer u") is simpelweg het herstellen van die eerste werken: de verbinding met de Bron weer opzoeken.

De sterfelijke mens beschouwt de aarde vaak als een uniek, op zichzelf staand systeem. Wat men echter niet beseft, is dat de aarde een afspiegeling is van de kosmische wereld. Terwijl de christelijke wereld dit niet wil zien, is het de wetenschap die de feiten op tafel legt: de binnenkant van onze aarde bestaat uit een vloeibare kern van vuur en zwavel. Dit is exact de letterlijke omschrijving die we vinden in Openbaring 20.

De Chronologie van de Misleiding

Deze afspiegeling wordt in Openbaring 12:9 letterlijk benoemd. De volgorde is cruciaal om de huidige toestand van de wereld te begrijpen:

• De Satan verleidde de hele wereld (de kosmos) al vóórdat hij naar binnen de aarde werd geworpen. De besmetting met hoogmoed vond dus plaats op het hoogste niveau.
• Hij werd naar binnen de aarde geworpen samen met het derde deel van de oorspronkelijke hemelbewoners (de gevallen engelen/goden).
• De aarde bestaat helemaal uit iets wat jij niet beseft: ieder atoom is een miniem onderdeel van de gevallen engelen, want atomen kunnen niet sterven. Het "vuur en de zwavel" in de kern is de reinigingsplaats voor de gevallen hemelbewoners. 

De Conclusie: De aarde is geen toevallige planeet, maar een verzamelplaats voor alles wat niet meer in harmonie met de Bron kan bestaan. Wij leven letterlijk bovenop de gevangenis van de hoogmoed. Ze zullen sterven als een mens – Psalm 82:7.

In de dogma’s is Israël een volkje in het Midden-Oosten. Maar wie de puzzelstukken naast elkaar legt, ziet dat Israël de naam is voor de gehele mensheid, zowel hier op aarde als in de rest van de kosmos. Het is de verzamelnaam voor al het leven dat uit de Bron (het Licht) voortkomt. Echter, met regelmaat wordt er gewoon de wereldbevolking mee benoemd, of zelfs het overblijfsel ervan – Zacharia 12-12-14 (HTB).

De naam Israël draagt een dubbele, technische betekenis:

• Strijder Gods: Dit is de functionele kant. Het beschrijft elk kosmisch wezen dat strijdt/werkt in harmonie met de goddelijke logica. Het is een actieve status.
• Volk van God: Dit is de organisatorische kant. Het overspant de totale mensheid in de breedste zin van het woord. Engelen, goden en mensen vormen samen één volk: de bewoners van de kosmos.

De logica: Wanneer de bijbel spreekt over de "beloften aan Israël", gaat het dus niet over een lokaal politiek conflict, maar over het herstel van de gehele kosmische mensheid. Het plan van de Ontwerper is niet gericht op een klein groepje, maar op het terugbrengen van het totale "Volk" (de kosmos) naar de oorspronkelijke "Hoogte". De misleiding heeft ons doen geloven dat wij er niet bij horen, terwijl de naam Israël juist de verbinding is tussen ons en de rest van de schepping.

De Invulling van het begrip Israël

Het volk van God (Israël) zijn de nederigen, in de bijbel ook aangeduid als de "kleinen". Welke tekst we ook nemen: als we het begrip ‘Israël’ vervangen door ‘de nederigen’ of ‘de kleinen’, dan pas wordt de logica van de tekst duidelijk.

De bewoners van het hedendaagse land Israël zijn door de Ontwerper afgewezen voor deze generatie. De volgende teksten getuigen hiervan:

• Psalm 95:10-11: "Veertig jaren heb Ik Mij geërgerd aan dat geslacht; Ik zeide: Het is een volk, dwalende van hart, en zij kennen Mijn wegen niet. Daarom heb Ik gezworen in Mijn toorn: Tot Mijn rustplaats zullen zij niet komen!"
• Mattheüs 8:12: "Maar de erfgenamen van het koninkrijk zullen worden verbannen naar de uiterste duisternis; daar zullen zij jammeren en knarsetanden."
• Hebreeën 4:6 en 10: "...en zij, die het evangelie eerst ontvangen hebben, zijn niet ingegaan wegens hun ongehoorzaamheid. Want wie tot zijn rust is ingegaan, is ook zelf tot rust gekomen van zijn werken, evenals God van de Zijne."