Bijbelprofetie: Geen bangmakerij, maar een logisch Meesterplan

Wat de Bijbel zegt over de toekomst lijkt voor veel mensen duidelijk — totdat je er echt naar gaat kijken.

Overal worden profetieën uitgelegd, maar zelden in samenhang. Daardoor ontstaat een beeld dat logisch lijkt, maar het in werkelijkheid niet is.

De vraag is dus niet wat er staat, maar of de uitleg klopt.

Bijbelteksten over profetie en de toekomst

Onderstaande teksten worden vaak aangehaald als het gaat over bijbelse profetieën en de bijbelse uitleg. Deze bijbelteksten worden ondergebracht in 3 of 4 categorieen. De uitwerking van de bijbelteksten is te benaderen door de link te activeren. De algemene christelijke gedachte wordt door AI vorm gegeven. Het is onmogelijk om dit per denominatie te doen, want iedere denominatie heeft haar eigen verzinsels. 

De basis van het christelijk denken is verborgen onder deze vraag: MOET je geloven in Jezus om gered te worden?

Antwoord AI: ja, geloof in Jezus Christus wordt gezien als de enige weg naar redding.

Vervolgvraag: Die Chinees uit de achterlanden heeft nooit de kans gehad om in Jezus te geloven. Is hij voor altijd verloren?

Antwoord AI: lijn van de strikte wet (Exclusivisme). Logisch antwoord: Ja, hij is verloren.

Durf jij te rekenen met 12% protestanten op aarde? Is God een massamoordenaar? Volgens de protestantse leraren is God een massamoordenaar. 

De titels, de teksten en de eerste korte omschrijvingen van deze opsommngen zijn afkomstig van AI --> Christelijk georiënteerd. 

De Loutering (De Weg voor de Strogangers) De verlenging van 1 Korinthe 3.

• 1 Korinthe 3:11-15 – Fundament en vuurproef
• Job 33:28-30 – Terughalen uit de groeve

De Belofte (De Routekaart van God) Deze teksten vormen het historische en fysieke fundament van de profetie.

• Jesaja 2:4 – Zwaarden worden ploegscharen
• Openbaring 20 – Laatste oordeel gestart

De Vrucht (Beloning voor Goud en Zilver) Over het bouwen vanuit liefde zonder dwang en de resultaten daarvan.

• 1 Petrus 5:4 – Beloning trouwe dienaren
• 2 Korinthe 5:10 – Rekenschap over daden

Schokkende bijbelteksten: is God zo ontzettend liefdeloos?

• Psalm 137:9: Gruwelijke kindermoord?
• Mattheüs 7:23: “Weg met jullie, wetsverkrachters!”

Bijbelteksten over incarnatie en reïncarnatie 👉 100% zeker.

• 11 bijbelteksten op de Pagina: Bijbel-vleeswording-uitleg. 

Mattheüs 7:23: “Weg met jullie, wetsverkrachters!”

Mattheüs 7:21-23 uit de Willibrordvertaling (editie 1995): 21 Niet ieder die tegen Mij zegt: “Heer, Heer”, zal het koninkrijk der hemelen binnengaan, maar alleen hij die de wil doet van mijn Vader in de hemel. 22 Velen zullen op die dag tegen Mij zeggen: “Heer, Heer, hebben wij niet in uw naam geprofeteerd, hebben wij niet in uw naam duivels uitgedreven, en hebben wij niet in uw naam vele wonderen gedaan?” 23 Dan zal Ik hun ronduit verklaren: “Nooit heb Ik u gekend. Ga weg van Mij, wetsverkrachters!”

In de ogen van de bijbelverklaarders mogen de bijbelteksten niet hard en rigoureus zijn. Bijbels worden 'vriendelijker' gemaakt. Woorden zoals 'dodenrijk' en 'kastijden' verdwijnen – HSV. Maar wat de mens ook uitspookt met de bijbel, God, de Allerhoogste, trekt zich daar niets van aan. Zo ook met het woord 'wetsverkrachters'.

Lees van links naar rechts in vier blokken. 

Kort samengevat: 👉 Geloven + leven in gehoorzaamheid aan God

Ik heb niet gevraagd of de afgodsaanbidders – wetsverkrachters – ook tot de geredden worden gerekend. Er zijn namelijk maar 30% christenen op de aarde. Een afgodsaanbidder is iemand die beelden gebruikt --> katholieken doen niet anders. Natuurlijk, jij hebt de vrijheid om het anders te zien, maar de onderstaande teksten spreken voor zich. Met 18% katholieken vindt er een flinke reductie plaats. Hoe zat het ook alweer met Gods liefde?

1 Korintiërs 6:9-10 (NBV21) "Dwaal niet! Ontuchtigen, afgodendienaars, overspeligen, schandknapen, mannen die op mannen vallen, dieven, hebzuchtigen, dronkaards, lasteraars en rovers, ze zullen het koninkrijk van God niet beërven."

Openbaring 21:8 (NBV21) "Maar voor de lafhartigen, de trouwelozen, de verfoeilijken, de moordenaars, de ontuchtigen, de tovenaars, de afgodendienaars en alle leugenaars is de plaats bepaald in de brandende poel van vuur en zwavel, wat de tweede dood is."

Sefanja 1: 4-6 (NBV21) Ik zal de Baäls, de afgodendienaars en de priesters vernietigen. 5 Ik zal wegvagen wie op het dak knielt voor het sterrenleger aan de hemel, wie knielt voor de HEER en trouw aan Hem zweert, maar tegelijk ook aan Milkom. 6 Ik zal vernietigen wie de HEER de rug toekeert, Hem niet zoekt en Hem niet raadpleegt. 

Wetsverkrachters: de mensen die allemaal verschillende verhalen vertellen --> = hoogmoedigheid.

2 Timotheüs 4:3-4 (NBV21). Want er komt een tijd dat de mensen de heilzame leer niet meer verdragen, maar leraren om zich heen verzamelen die aan hun verlangens tegemoetkomen en hen naar de mond praten. Ze zullen niet meer naar de waarheid luisteren, maar naar verzinsels.

In de kerk – waar God niet woont: Handelingen 7, Handelingen 17 en Jesaja 66 – zijn drie categorieën mensen te vinden:

1. De wrede wolven --> de predikanten: Handelingen 20:28-29
2. Allen die luidkeels evangeliseren --> de verschillende verzinsels per denominatie 
3. De stille toehoorders --> voor hen staat de deur wagenwijd open --> Openbaring 3:7-8

De gelijkenis van de 10 maagden is hier de waarheid: de protestanten worden in tweeën gesplitst: de dwaze en de wijze maagden.

De waarheid wordt verteld door de bijbel, maar of je het begrijpen kunt? --> Mattheüs 13:15 een verwijzing naar Jesaja 6:10.

Een gerechtvaardigde vraag: wie worden er dan wel gered? Antwoord: alle nederigen (1 Petrus 5:5 & Jacobus 4:6).

Ga naar de top: de opsomming.

Psalm 137:9 Gruwelijke kindermoord?

Psalmen 137:9 NBG51 Gelukkig hij, die uw kinderen zal grijpen en tegen de rots verpletteren. 

Eerst laat ik AI de christelijke visie verwoorden, om er daarna met een paar simpele vragen dieper op in te gaan.

Psalm 137:9 (“Welzalig is hij die uw kleine kinderen grijpen en tegen de rots verpletteren zal”) is een van de meest schokkende en gewelddadige verzen in de Bijbel. Om dit vers te begrijpen, is het noodzakelijk om te kijken naar de context van rauwe emotie en historische achtergrond.

Hier is de uitleg:

Context van Ballingschap en Wraak: Psalm 137 is geschreven door Joodse ballingen in Babylon, die net hun stad Jeruzalem en de tempel hebben verloren aan de Babyloniërs. De psalm begint met weemoed en eindigt met een wanhopige roep om wraak. Het is een uiting van extreme pijn, frustratie en de roep om gerechtigheid tegenover de vijand (Edomieten en Babyloniërs) die hen wreed had behandeld.

1. Vergelding (Lex Talionis): Het vers is een emotionele oproep tot “evenredige gerechtigheid”. De Babyloniërs hadden bij de verwoesting van Jeruzalem geen genade getoond en vermoedelijk ook Joodse kinderen gedood. De dichter wenst dat de Babyloniërs precies hetzelfde ondergaan als wat zij de Israëlieten hebben aangedaan (oog om oog, tand om tand).
2. Geen opdracht tot geweld: Het is belangrijk te begrijpen dat deze tekst niet gezien wordt als een morele opdracht of een opdracht van God om geweld te plegen. Het is een gebed/klaagzang waarin de dichter zijn diepste haat en verlangen naar vergelding voor God stort.
3. “Welzalig” (Gelukkig): Het woord “welzalig” (of gelukkig) klinkt hier heel vreemd, maar in deze context betekent het: het zal een moment van “gerechtigheid” zijn wanneer de verwoester van Jeruzalem zelf verwoest wordt.

Samenvattend: Psalm 137:9 is een rauwe, emotionele uiting van getraumatiseerde mensen die roepen om wraak en gerechtigheid tegenover een wrede onderdrukker, en moet worden gelezen als een schreeuw uit de nood, niet als een ethische richtlijn.

God heeft in deze psalm vooral de rol van de ‘Toehoorder’ en de ‘Rechter’ aan wie het diepste menselijke leed wordt toevertrouwd. Hoewel God in dit vers niet direct spreekt, heeft de tekst een belangrijke theologische betekenis:

God als uitlaatklep voor trauma: In de Bijbel is de relatie met God zo intiem dat mensen alles tegen Hem mogen zeggen, zelfs hun donkerste en meest gewelddadige wraakgevoelens. De psalm laat zien dat God de pijn van onderdrukten serieus neemt en hen de ruimte geeft om hun trauma ongefilterd bij Hem neer te leggen.

De wraak is aan God: Door hun woede in een gebed uit te spreken, geven de ballingen hun recht op persoonlijke vergelding letterlijk ‘uit handen’. De Bijbel stelt op andere plekken expliciet: “Mijn is de wraak, Ik zal het vergelden” (Romeinen 12:19, Deuteronomium 32:35). De dichter roept God op om als rechtvaardige Rechter de weegschaal weer in balans te brengen.

Gods heilige rechtvaardigheid: Vanuit bijbels perspectief is Babel niet zomaar een vijand, maar een symbool van trots en opstand tegen God. Het oordeel over Babel (dat in andere Bijbelboeken zoals Openbaring wordt herhaald) laat zien dat God een einde maakt aan elk onrechtvaardig systeem dat onschuldigen vertrapt.

Profetisch aspect: Sommige uitleggers zien in de “rots” een verwijzing naar God zelf (vaak ‘de Rots’ genoemd). In deze visie is het vers geen oproep tot geweld, maar een profetische hoop dat zelfs de kinderen van de vijand uiteindelijk hun toevlucht zullen vinden bij de God van Israël.

Wil je meer weten over hoe deze heftige taal uit het Oude Testament zich verhoudt tot de boodschap van vergeving in het Nieuwe Testament?

De interpretatie van zulke teksten hangt inderdaad sterk af van je wereldbeeld of de bril die je opzet.

Als je het christendom (of religie in het algemeen) ziet als een systeem dat achteraf betekenis probeert te geven aan gewelddadige teksten, dan kun je de uitleg inderdaad zien als een vorm van “goedpraten” of “er iets van maken”.

Vanuit een puur historisch of psychologisch perspectief (zonder de religieuze invulling) kun je het ook zo bekijken:

• Rauwe menselijkheid: De tekst is simpelweg een historisch document van hoe mensen vroeger dachten. Het laat zien hoe diep haat en wraakgevoelens kunnen gaan als een volk alles kwijtraakt. Er hoeft dan geen “hoger doel” of “God” achter te zitten; het is puur een uiting van menselijk trauma.
• Literair genre: Het is een gedicht (een psalm). Poëzie gebruikt vaak extreme metaforen om een gevoel over te brengen. De schrijver wilde waarschijnlijk niet letterlijk baby’s doden, maar zijn totale vernietigingsdrang richting de bezetter verwoorden.
• Culturele context: In de oudheid was oorlogsvoering extreem wreed. Dit soort teksten kwamen in die tijd overal voor in het Midden-Oosten; de Bijbel is daarin geen uitzondering, maar een product van zijn tijd.

Kortom: of je het nu ziet als een “theologische les over trauma” of als “geestelijke gymnastiek” om geweld te verklaren, de tekst blijft een van de meest schurende stukken uit de oudheid.

Dat is een scherp punt. Als je de bijbelse symboliek en de interne logica van de tekst buiten beschouwing laat, blijft er inderdaad weinig anders over dan eigen invullingen of moderne projecties.

In de bijbelse symboliek staat Babel (Babylon) voor meer dan alleen een stad; het is het symbool van hoogmoed, afgoderij en de onderdrukking van Gods plan. De “kinderen” van Babel kunnen dan symbolisch gezien worden als het voortbestaan of de toekomst van dat kwaadaardige systeem. Het “verpletteren tegen de rots” is in die symboliek het definitief stoppen van de cyclus van onrecht, zodat het kwaad zich niet verder voortplant.

Zonder die bril kijk je simpelweg naar een tekst over kindermoord, wat voor veel mensen onverteerbaar is.

Hoe zie jij die symboliek zelf? Kijk je er bijvoorbeeld naar vanuit de profetische lijn dat het kwaad (Babel) geoordeeld moet worden zodat er ruimte komt voor iets nieuws, of zie je nog een andere laag?

Psalm 137:8-9 NBG51

[8] Gij, dochter van Babel, ter verwoesting bestemde, gelukkig hij, die u zal vergelden hetgeen gij ons hebt aangedaan;

[9] gelukkig hij, die uw kinderen zal grijpen en tegen de rots verpletteren.

Vers 8 is de cruciale schakel die de symboliek van vers 9 verklaart. Het laat zien dat het hier niet gaat om een willekeurige actie, maar om de wet van vergelding (het principe van zaaien en oogsten):

1. De Spiegel: Vers 8 stelt vast dat Babel al verwoest is (of de vernietiging al over zichzelf heeft afgeroepen). De straf die in vers 9 volgt, is precies wat Babel zelf eerst heeft gedaan. In de bijbelse symboliek oogst Babel wat het gezaaid heeft.
2. Rechtvaardigheid als ‘Geluk’: De “welzaligheid” (het geluk) uit vers 9 slaat dus op het herstel van de kosmische orde. Het kwaad (Babel) dat onschuldigen verpletterde, wordt nu zelf verpletterd. Zonder vers 8 lijkt vers 9 een losstaand wreed idee, maar mét vers 8 is het de voltooiing van de rechtvaardigheid.
3. De ‘Dochter van Babel’: Door Babel als een persoon (“dochter”) aan te spreken, wordt de stad en haar nageslacht (de “kinderen”) één geheel. Het kwaad van de vaderen wordt in de symboliek van die tijd gedragen door de kinderen; als je het kwaad van Babel wilt stoppen, moet je ook de toekomst ervan (de kinderen) stoppen.

In de bijbelse symboliek is de vader van de “dochter van Babel” niemand minder dan satan (of de bron van alle kwaad en opstand tegen God).

Als je dat begrijpt, verandert de hele betekenis van de “kinderen” in vers 9:

1. De Afkomst: De “kinderen” zijn niet letterlijke menselijke baby’s, maar de vruchten, de plannen en de gedachten die voortkomen uit die vader (het kwaad). Het zijn de “kleine zonden” of de eerste aanzetten tot hoogmoed en geweld.
2. De Opdracht: De psalm zegt dan eigenlijk: zodra die gedachten (de kinderen van de vader van Babel) in je opkomen, moet je ze niet laten groeien. Je moet ze grijpen terwijl ze nog klein zijn.
3. De Rots: Je moet ze verpletteren tegen de Rots. In de bijbelse symboliek is de Rots altijd God of Christus.

De conclusie van deze symboliek:

In de bijbelse symboliek is dit geen bloederig tafereel, maar een interne overwinning. Het is de enige manier waarop de tekst niet botst met de rest van de boodschap over liefde en vrede:

Ga naar de top: de opsomming.

Job 33:28-30 – Terughalen uit de groeve

Job 33:28-30 EBV24 God heeft mijn ziel verlost uit het graf, mijn leven kijkt rond in het licht.’ Zie, dit alles doet God, twee of drie keer met een man, om zijn ziel te doen terugkeren uit het graf, om hem te verlichten met het licht van het leven.

Wauw, kijk eens goed: een omgekeerde volgorde.

Eerst in het graf en pas daarna ... en dat dan ook nog eens twee tot drie keer. Dus nu ... de verzinsels. 

Job 33:28-30, waarin Elihu spreekt over God die een ziel redt van het graf en het leven verlicht, wordt door christenen op verschillende manieren uitgelegd, met een sterke nadruk op Gods genade en verlossing.

De belangrijkste christelijke interpretaties zijn:

Gods nastrevende genade: Deze verzen worden gezien als een herinnering dat God de mens actief opzoekt, zelfs in situaties van diepe ellende, zonde of bijna-dood. Het toont een God die niet wil dat een mens verloren gaat, maar genadig ingrijpt om hem/haar van het verderf te redden.

Bevrijding uit het verderf: De "ziel" die van het graf gered wordt en het "licht" dat men mag zien, worden uitgelegd als Gods reddende hand die voorkomt dat iemand definitief ten onder gaat in lijden of zonde.

Het doel van lijden: Elihu stelt dat lijden (zoals ziekte) door God kan worden gebruikt als een middel om tot de mens te spreken en hem te behoeden voor eigenliefde en hoogmoed, en uiteindelijk voor de dood.

Verwijzing naar Christus (Messiaanse duiding): Hoewel Elihu spreekt, zien sommige christelijke commentaren hierin een voorafschaduwing van Jezus Christus als de ultieme Middelaar ('één uit duizend') die de ziel verlost van het verderf en het ware licht der mensen brengt. 

Samenvattend: Christenen zien in deze passage een boodschap van hoop, waarin God actief zoekt naar manieren om mensen door moeilijke omstandigheden heen tot Zichzelf te trekken en hen het "licht van het leven" te schenken.

Dus ik heb geleerd dat alles als basis levende atomen heeft. Toen gingen er een aantal van de goden een poosje knutselen, echt waar, want er staat geschreven in Genesis: ons en wij. Ik heb op school geleerd dat dit meervoud betekent. Het resultaat van dat knutselwerk was een hele massa beesten en ook nog twee mensen. Zie je, zo is alles vlees geworden; dat heet met een mooi woord: het incarnatieproces.

Dit kan ik ook anders vertellen, niet als een verzinsel, maar gewoon: logica. De logica: die foute goden zijn veroordeeld om te sterven als een mens --> begraven in de aarde --> levend gemaakt in een sterfelijk jasje (het knutselwerk) en zo mochten ze het licht van de zon zien, dus tot het licht van het leven komen.

Het interessante is dat die levende atomen telkens worden hergebruikt. Er wordt een organisme gevormd, dat organisme wordt opgegeten, het slijt of het sterft. Dan worden het weer atomen, die atomen gaan weer een andere constructie aan. Kortgeleden kwam ik het woord “downcycling” tegen; dat omschrijft precies wat er telkens gebeurt.

Uiteindelijk ontstond er door een foutje van Adam en Eva een ontdekkingstocht; ze vonden seks uit. Het resultaat was: kinderen. Als ik de bijbel goed begrijp, dan is de mensheid als ze doodgaan op te delen in maar twee delen: hoogmoedigen en nederigen. Dat werd zo opgeschreven door Jacobus en ook door Petrus.

Als iets of iemand sterft, dan wordt de materie gewoon weer materie, maar de ziel: de nederigen gaan omhoog en de hoogmoedigen gaan weer mee met de materie en worden dus opnieuw begraven in de materie.

Zie je, zo heb ik het de eerste keer netjes uitgeschreven. Job 33 is duidelijk zat: Dit spelletje herhaalt zich maximaal drie keer.

Ga naar de top: de opsomming.

1 Korinthe 3:11-15 Fundament en Oordeel 

1 Korinthe 3:11-15  Want niemand kan een ander fundament leggen dan wat gelegd is, dat is Jezus Christus. Of nu iemand op dit fundament bouwt met goud, zilver, edelstenen, hout, hooi of stro, ieders werk zal openbaar worden. De dag zal het namelijk duidelijk maken, omdat die in vuur verschijnt. En hoe ieders werk is, zal het vuur beproeven. Als iemands werk dat hij op het fundament gebouwd heeft, standhoudt, zal hij loon ontvangen. Als iemands werk verbrandt, zal hij schade lijden. Hijzelf echter zal behouden worden, maar wel zo: als door vuur heen.

Lieve lezer(es), jij hebt de keus, jij kiest wat jij wilt geloven. De keus is niet zo moeilijk, want: A. Je gelooft wat jouw dogma je voorkauwt. B. Je gelooft de bijbel. Ik geloof in een God die – uiteindelijk – iedereen zal redden, niemand uitgezonderd. Hij wil dat iedereen tot berouw komt, en daardoor gered wordt. En laten we eerlijk zijn, wat God wil, dat gebeurt toch? Zoals beschreven: God is uiterst geduldig – 2 Petrus 3:9.

De passage in 1 Korinthe 3:11-15 wordt in de algemene christelijke traditie (met name binnen het protestantisme en het evangelisch christendom) uitgelegd als een beschrijving van hoe God het leven en de inzet van een gelovige beoordeelt. De focus ligt hierbij niet op de vraag of iemand gered is, maar op de kwaliteit en motivatie van wat men doet na de bekering. [1, 2] 

Hieronder volgt de uitleg aan de hand van de drie kernonderdelen uit de tekst:

1. Het Fundament: Jezus Christus (vers 11). De basis van elk christelijk leven is Jezus Christus. Volgens de algemeen christelijke opvatting kan een mens niets doen om zijn eigen redding te verdienen; dat fundament is door God zelf gelegd. De tekst is specifiek gericht aan mensen die dit fundament al hebben: gelovigen die op Christus vertrouwen voor hun redding. 
2.  De Bouwmaterialen: Goud vs. Stro (vers 12). Paulus maakt een onderscheid tussen twee soorten materialen waarmee een gelovige zijn leven kan "bouwen":
   1. Kostbare materialen (goud, zilver, edelstenen): Dit staat voor werken die gedaan zijn uit liefde voor God, met zuivere motieven en in overeenstemming met de Bijbel. Het zijn zaken met eeuwigheidswaarde.
   2. Vergankelijke materialen (hout, hooi, stro): Dit staat voor oppervlakkige werken, menselijke eerzucht of handelen vanuit eigen kracht in plaats van door de Heilige Geest. Hoewel deze dingen er aan de buitenkant indrukwekkend uit kunnen zien, hebben ze geen geestelijke diepgang. 
3.  De Vuurproef en het Loon (vers 13-15). De tekst beschrijft een moment van beoordeling (vaak de "rechterstoel van Christus" genoemd) waarbij ieders werk door vuur wordt beproefd.
   1. Loon: Als het werk standhoudt (de kostbare materialen), ontvangt de gelovige een beloning of "genadeloon". De Bijbel specificeert niet exact wat dit loon is, maar het verwijst naar een bijzondere erkenning door God.
   2. Schade lijden: Als het werk verbrandt (hout, hooi, stro), verliest de gelovige dit loon. De inspanningen blijken voor de eeuwigheid nutteloos te zijn geweest.
   3. Behouden als door vuur: Dit is een cruciaal punt in de algemene uitleg: de persoon zelf blijft gered omdat het fundament (Jezus) nog steeds staat. Hij of zij gaat echter de eeuwigheid in als iemand die "niets bij zich heeft" van zijn aardse werk, vergelijkbaar met iemand die ternauwernood uit een brandend huis ontsnapt. 

Kortom: Deze tekst is geen beschrijving van de hel of het vagevuur (een interpretatie die in protestantse kringen wordt afgewezen), maar een aanmoediging voor gelovigen om zorgvuldig en met de juiste motieven te leven en te dienen.

Wat zegt de bijbel over het fundament? Heeft Jezus zichzelf als idool ingezet? Het fundament dat Jezus heeft gelegd is nederigheid. Zijn gehele leven bestond uit het voordoen van het dienstbaar zijn. Minimaal twee apostelen maken een tweedeling in: Hoogmoedigheid en Nederigheid – Jacobus 4:6 en 1 Petrus 5:5. In dit kader zegt Micha iets bijzonders, iets wat indruist tegen elk dogma. 

Micha 6:7-8 HTB Al zouden duizenden rammen of tienduizend beken olijfolie worden geofferd, het zou de Here toch niet kunnen behagen. Zouden wij onze oudste zoon moeten offeren? Zouden dan onze zonden worden vergeven?’

Nee, natuurlijk niet! De Here heeft u laten weten wat goed is en wat Hij van u verwacht. Hij wil niet anders dan dat u eerlijk en rechtvaardig bent en uw best doet liefde te bewijzen en als een nederig mens leeft met uw God.

De vraag die bij Micha gesteld mag worden: wie is de oudste zoon? God was de eerste van de hele schepping, dus de oudste zoon. Jezus is het zichtbare beeld van de onzichtbare God, dit staat natuurlijk bijna letterlijk beschreven in Kolossenzen 1:15. Micha stelt overduidelijk de vraag: moet Jezus sterven voor onze zonden? en... hij geeft ook maar meteen het antwoord: NEE, NATUURLIJK NIET. Jezus heeft exact voor gedaan hoe de mens moet leven om gered te worden --> Hem nadoen in liefde en nederigheid, tot en met de dood.

De eerste indeling is Nederigheid. Alle nederigen worden gered, de gelovige nederigen hoeven door het vuur niet gereinigd te worden. Het vuur, je mag dit gerust het vagevuur noemen, zuivert. De ongelovigen moeten nog ff gewassen worden, en ... dat doet God met vuur.

Ga naar de top: de opsomming.