Keuzevrijheid: twee wegen, één beslissing
Keuzevrijheid is één van de meest fundamentele thema’s binnen het menselijk bestaan. In deze afbeelding en het bijbehorende gedicht wordt dit visueel en inhoudelijk uitgewerkt: er zijn niet talloze wegen, maar uiteindelijk slechts twee. De mens staat op een kruispunt en moet zelf bepalen welke richting hij inslaat.
De linkerzijde toont de zogenoemde “je-moet-situatie”, waarin geen sprake is van vrije wil. Dit staat symbool voor een bestaan zonder keuze, zonder bewust handelen. Daartegenover staat de mens, die na een lang leerproces wél in staat is om zelfstandig keuzes te maken. Dit moment van keuze vormt de kern van het beeld.
De twee wegen vertegenwoordigen een fundamenteel verschil: wandelen in nederigheid of kiezen voor hoogmoed. Deze tegenstelling komt ook terug in het gedicht, waarin oorzaak en gevolg centraal staan. De vrije wil is niet slechts een gegeven, maar een verantwoordelijkheid die richting geeft aan de toekomst.
Door de combinatie van beeld en tekst ontstaat een duidelijke boodschap: ieder mens staat voor een keuze. Niet abstract, maar concreet en persoonlijk. Welke weg gekozen wordt, bepaalt uiteindelijk jouw toekomst.
Keuzevrijheid
Dichten begint met een idee om te verwoorden.
Het idee is zeer bekend, maar nu nog de woorden.
De te beschrijven periode is zo bijzonder lang.
Het begint met de schepping, zo is mijn gedachtegang.
Er is een afbeelding bij gemaakt om het te duiden,
De schepping is niet zomaar; gaan de klokken al luiden?
Het is allemaal begonnen met Gods onzichtbaarheid.
Werkelijk waar, hierdoor ontstond er hoogmoedigheid.
Al die hoogmoedigen moeten sterven als een mens,
God wil iedereen behouden, dat is Zijn echte wens.
Ruzie, oorlog in de hemel, dat gebeurt nooit meer.
Nederigheid moet geleerd worden voor de omkeer.
De aarde ontstond, dieren in de je-moet-situatie.
De mensen waren gedurende lange tijd uit de gratie.
Toch waren er twee die leefden als engelen op aarde.
Wandelen in nederigheid, dat was lang hun waarde.
Leven in de je-moet-situatie heeft een doelstelling.
Het is een leerproces; jouw liefde stond op de helling.
Als dier leeft de mens absoluut zonder de vrije wil.
Ze worden gegeten en vergeten, gaat met veel gegil.
Dieren leven niet in liefde, zo is toch Satans wil?
Dat is het leerproces, lijkt wel op klappen op de bil.
Na heel veel jaren koos de mens voor hoogmoedigheid.
Het resultaat was dat ze konden kiezen in vrijheid.
Zelf nadenken over de weg die je wil gaan wandelen.
Door jouw intelligentie bepaal jij jouw handelen.
Het is jouw eigen vrije wil: die bepaalt de toekomst.
Wel intelligentie, maar ben jij slim of het domst?
Wil jij wandelen met God zoals weleer, lang geleden?
Dan kies je voor nederigheid met ongeziene gebeden.
Kies jij de andere weg, ach, hoe noem je die ook alweer?
Die andere weg is vervelend, net als een rottende zweer.
Ik zeg het nogmaals: het is en blijft jouw eigen vrije keus.
Jij bepaalt, je bent intelligent genoeg, je bent geen snotneus.
Gods liefde is zo groot, je krijgt van Hem alle vrijheid.
Wandel met Hem in nederigheid, dan ervaar je eeuwige blijheid.
Reactie plaatsen
Reacties