Bestaat God echt?

God is onzichtbaar en ook het bestaan van een Schepper of de Schepper is voor velen een vraagteken. Wie God is, wat God is en of God een drie-eenheid is. Of is God zomaar een verzinsel? Er dwalen zoveel verschillende verhalen over God, over goden en ook over de wetenschap die beweert dat alles is ontstaan door de oerknal. Reden voldoende om een onderzoek in te stellen. Het grappige is natuurlijk dat juist dat beschreven staat in de Schrift. 1 Tessalonicenzen 5:19-21  “Doof de Geest niet uit, veracht de profetieën niet, onderzoek alle dingen, behoud het goede.”

Het eerste verschil tussen de oerknal en God

De wetenschap beweert dat de oerknal het absolute begin is van alles, terwijl gelovigen van alles en nog wat beweren. Een groot deel van die gelovigen zegt in God te geloven. Maar 'in Hem geloven' betekent nog lang niet dat ze Hem ook daadwerkelijk geloven op Zijn Woord.

Met de aanhangers van de oerknal is het precies hetzelfde: je kunt wel geloven in een oerknal, maar bewijzen kun je hem niet.

Volgens de wetenschap was de oorsprong van het heelal immers dood stof, totaal gespeend van elke vorm van intelligentie. Een oerknal veronderstelt een enorm gecomprimeerde massa die uit elkaar knalt. Maar om iets te laten ontploffen, heb je al massa én energie nodig. Waar kwamen die vandaan? Dode materie bezit geen intelligentie en kan uit zichzelf niets organiseren. Zonder sturing leidt een explosie van dode massa enkel tot een willekeurige chaos van botsende brokstukken — nooit tot een perfect geordende kosmos.

Dood stof is en blijft dood stof

De waarneembare geschiedenis leert dat dood stof altijd dood stof blijft. Zelfs als iets is opgebouwd uit levend materiaal, vervalt het na verloop van tijd — soms pas na eeuwen — onherroepelijk weer tot dood stof.

Neem een eenvoudig voorbeeld: een handvol klei. Je vormt die klei tot een prachtig beeld, kleurt het en bakt het af. Maar dat beeld wordt onherroepelijk weer stof. Het wordt geeneens meer klei, want de samengestelde vorm valt door breuk en slijtage helemaal uiteen. Het keert niet terug naar de oervorm van klei, maar ontleedt tot de absolute basisvorm: het atomaire stof. Nog nooit heeft iemand kunnen waarnemen dat uit dat dode stof uit zichzelf weer leven ontstond.

Iets dat beweegt, leeft

Geen enkele wetenschapper kan verklaren hoe de oorsprong van dat 'dode stof' opeens levend werd. De basis van de aarde is een atomaire samenvoeging. Elk atoom beweegt, en wat beweegt, bezit een vorm van leven.

Ieder organisme sterft of slijt — daar is geen ontkomen aan. Maar die levende atomen vormen telkens weer een nieuw organisme, waar meer of minder intelligentie aan toe te kennen is.

Neem je eigen lichaam als voorbeeld. Dat lichaam bestaat uit miljarden atomen die al in duizenden verschillende organismen (levensvormen) hebben gezeten. En die atomen zijn volgens diezelfde wetenschap zelfs ouder dan de aarde zelf.

Zo staat de causale keten rotsvast: de vorm (het beeld/de klei) vergaat tot de verste bouwsteen, maar de atomen zelf blijven bewegen en ronddraaien in het systeem.

Alles getuigt van intelligentie, letterlijk alles

Waar we ook naar kijken, wat we ook aanraken of onderzoeken: de intelligentie spat er vanaf. Niet het kleibeeldje of de voetbal zelf bezit die intelligentie, maar wel de totstandkoming ervan. Zowel de klei als het leer zijn immers van dezelfde atomaire komaf: opgebouwd uit diezelfde levende, bewegende atomen.

Het universum — ook wel de kosmos genoemd — getuigt op exact dezelfde manier van een waarneembare intelligentie. Zonne- en sterrenstelsels draaien op een volmaakt geordende, onzichtbare wijze om en met elkaar heen. Dit gigantische 'spel' moet wel worden aangestuurd door een superintelligente Macht. En die Macht vindt het helemaal niet nodig om fysiek zichtbaar te zijn; alles wat draait, beweegt en leeft, getuigt immers al onophoudelijk van Zijn bestaan.

Hoe is God ontstaan?

Hoe God precies is ontstaan, is niet bekend. Dat is de enige vraag die openblijft. Maar werkelijk alles wat draait, beweegt en groeit — zichtbaar of onzichtbaar — getuigt van deze machtige, superintelligente Kracht. En die Kracht noem ik God.

Door simpelweg te erkennen dat deze God bestaat, wordt opeens iedere andere levensvraag oplosbaar. Want deze superintelligente God werkt volgens een vastgesteld Plan: een plan dat ervoor zorgt dat uiteindelijk ieder schepsel, vanuit volkomen vrije wil, in liefde en vrijheid voor eeuwig zal leven.

God, de tijdelijke Twee-eenheid

Liefde herstelt alles, liefde verdraagt alles, liefde is geduldig en dwingt niet. Liefde heerst niet, maar wil dienen, helpen en de onderste weg gaan.

Dat heeft God Zelf voorgedaan in Zijn zichtbare beeltenis: Jezus Christus. Jezus is het zichtbare beeld van de onzichtbare God, de eerstgeborene van de hele schepping en het tweede verbond met de mens die bestemd is om in de kosmos te leven.

Zodra de laatste vijand — de dood — is onttroond, zal alles wat aan Jezus is onderworpen, uiteindelijk weer worden onderworpen aan de oorspronkelijke Liefde van God. Vanaf dat moment is de tijdelijke functie van de Zoon volbracht, opdat God zal zijn alles in allen.

God, de Schepper van het goede én het kwade

Het is juist diezelfde liefde die ervoor zorgt dat het kwade door ervaring omslaat in het enige ware fundament. Het kwaad is geen fout in de schepping, maar een noodzakelijke leerschool.

Uitsluitend door te ervaren wat liefdeloosheid en macht kunnen bewerkstelligen, ontstaat de zekerheid van het uit vrije wil wíllen dienen. God kent maar één wet met twee gelijke richtlijnen: heb God lief boven alles en je naaste als jezelf. Dit diepe, intrinsieke inzicht is uitsluitend mogelijk door de ervaringen die zijn opgedaan in het beleven en doorgronden van het kwaad.