De Nieuwe Aarde – Wat is de doelstelling van de Nieuwe Aarde?

Veel gelovigen verlangen naar de Nieuwe Aarde. Waarom wil men op de aarde blijven? Als je je toch ergens permanent wil vestiging, dan moet dat een fantastische plaats zijn. Kunnen we vaststellen dat de aarde een fantastische plaats is? Wat zeggen de bijbelteksten over de Nieuwe Aarde?

Openbaring 21:1 Daarna zag ik een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, want de vroegere hemel en de vroegere aarde waren voorbijgegaan en de zee bestond niet meer.

2 Petrus 3:13 Maar wij verwachten naar zijn belofte de nieuwe hemelen en de nieuwe aarde waarop gerechtigheid zal wonen.

Jesaja 65:17 “Want zie, Ik schep nieuwe hemelen en een nieuwe aarde. Aan de vroegere dingen zal niet meer gedacht worden en zij zullen niet meer in het hart opkomen.

Jesaja 66:22 Want zoals de nieuwe hemelen en de nieuwe aarde, die Ik maken zal, voor mijn aangezicht zullen staan, spreekt de HEERE, zo zal ook jullie zaad en jullie naam voor mijn aangezicht blijven staan.

Welke logische conclusie kunnen we trekken over de Nieuwe Hemel en de Nieuwe Aarde?

Het enige wat deze vier teksten gezamenlijk vertellen, is dat er een nieuwe hemel en een nieuwe aarde komen. Wat erbij wordt verteld, is dat er niet meer gedacht zal worden aan het oude; dat is passé. Met name Jesaja vertelt over een toekomende periode – het 1000-jarig rijk of de nieuwe aarde – waar het totaal anders zal zijn dan in de oude situatie. Kinderen spelen met gifslangen, leeuwen worden grazers, en ... een bevalling gaat moeiteloos. Hier duikt een verwijzing op naar de sterfelijke mens, want in de hemel leven de mensen anders – Mattheüs 22:30.

Als je wat vaker in de bijbel leest, dan weet je dat er in de hemel maar één wet is: de wet der liefde. Daar waar de liefde heerst, daar is geen gerechtigheid meer nodig. Het is Petrus die duidelijk de nieuwe aarde in verband brengt met gerechtigheid. Dit impliceert dat er tijdens de periode van de nieuwe aarde gerechtigheid nog steeds noodzakelijk is. Met andere woorden: de mensheid die op de nieuwe aarde hun plaats zal innemen, leeft nog steeds in zonde.

Het christelijke verlangen om op de Nieuwe Aarde te leven, samengevat door AI

Het christelijke idee van een 'nieuwe aarde' komt uit de Bijbel (Openbaring 21:1) en beschrijft een toekomstige, herstelde schepping waar God met de mensen woont, zonder zonde, verdriet of dood, wat gelovigen hoop en troost biedt voor een volmaakte toekomst, vaak verbonden met het Nieuwe Jeruzalem, waar het aardse en hemelse samenkomen in perfecte harmonie. Het is een centraal aspect van de christelijke eschatologie (eindtijdleer). 

Kernconcepten:

• Nieuwe Schepping: De 'eerste hemel en aarde' zullen voorbijgaan en vervangen worden door een nieuwe, perfecte wereld waar alle "eerste dingen voorbij zijn gegaan".
• Gods aanwezigheid: God zal 'tent opslaan' bij de mensen, wat een directe en intieme gemeenschap betekent, en Hij zal alle tranen afwissen.
• Afwezigheid van kwaad: Er zal geen dood, rouw, jammerklacht, moeite, zonde, of vergankelijkheid meer zijn.
• Nieuw Jeruzalem: De heilige stad, het Nieuwe Jeruzalem, daalt neer uit de hemel, gereedgemaakt als een bruid, en symboliseert de perfecte verbinding tussen God en mensheid.
• Herstel van het paradijs: Het is een terugkeer naar, en overtreffing van, de oorspronkelijke perfectie van het paradijs, maar dan in een nieuwe, verloste staat. 

Betekenis voor gelovigen:

• Troost en Hoop: Het geeft troost en moed om vol te houden in het huidige lijden, wetende dat een betere toekomst wacht.
• Toewijding: Het motiveert gelovigen om toegewijd en in navolging van Jezus te leven, in afwachting van deze dag.
• Hoop op eeuwig leven: Het belooft een eeuwig leven in een verheerlijkt lichaam, bevrijd van de beperkingen van het sterfelijke aardse bestaan. 

Interpretatie:

Sommige geloven dat het een letterlijke vernieuwing van onze huidige planeet is, vrijgemaakt van de gevolgen van de zonde.

Anderen zien het meer als een nieuwe dimensie waar het hemelse en het aardse samenkomen, waarbij het hemelse op de aarde neerdaalt. 

Het idee van de nieuwe aarde is een belofte van Gods verlossing en vernieuwing van de hele schepping, een centrale hoop in de christelijke traditie. 

Gerechtigheid op de Nieuwe Aarde, dat stemt tot nadenken 

Buiten de vier reeds genoemde bijbelteksten zijn er nog meer teksten die aanleiding geven om na te denken over de Nieuwe Aarde. Ik denk nu aan één bijbeltekst en één oude buiten-bijbelse tekst. Zoals je misschien hebt gezien, zijn de apocriefe geschriften één geheel met de bijbelse gedachten. Daar mag jij anders over denken, maar ik zie de causale verbanden en onderzoek leert waardoor er bij een aantal geschriften 'fouten' staan, wat zelfs bij de bijbel veelvuldig gebeurt.

1. Jesaja 24:21-22
2. Boek van Henoch, sectie (hoofdstuk) 8: 

Jesaja heeft het over de hoogmoedigen – gevallen engelen uit de hoge en koningen (regeringsleiders) – die in een put zijn geworpen. Ook de valse profeten die Satan in de hel  – Openbaring 20:10 – ontmoet, kunnen we met een gerust hart tot deze personen rekenen. Om dit geheel rond te breien, herhalen we wat Jakobus zegt over de hoogmoedigen – Jakobus 4:6: “God vernedert de hoogmoedige”.

De "vele dagen" mogen niet bezien worden door een menselijke bril, maar je moet de goddelijke bril opzetten. Hier ontstaat jouw probleem, want je moet de goddelijke tijdrekening kunnen doorgronden. 

In een put, in een gevangenis? Beide woorden worden door Jesaja kort achter elkaar genoemd, is dat vreemd? Een put is een kuil, maar een gevangenis is ommuurd. Een put is dus in de aarde, en de muur is de dampkring van de aarde, ook van de nieuwe aarde. Met deze twee synoniemen wordt aangeduid dat er verschillende perioden zullen zijn. 

1. Het louteringsproces door het vuur – 1 Korinthe 3:11 of Zacharia 13:-7-9.
2. De je-moet-situatie, lees hiervoor eventueel de pagina incarnatie

Henoch is een bijbels figuur. Hij steeg zelfs ter hemel zonder te sterven. Hij is één van de getuigen die in een sterfelijk lichaam terugkomen conform Openbaring 11. Predikanten waarderen zijn schrijven niet, ik des te meer. Een klein stukje tekst uit zijn boek. Let vooral op het laatste zinnetje. 

22.8 Toen vroeg ik over hem, en over het oordeel over hen allen, en ik zei: “Waarom is de een gescheiden van de ander.”

22.9 En hij antwoordde mij, en zei tot mij: “Deze drie plaatsen werden zo gemaakt, opdat zij de geesten in de dood zouden scheiden. En de zielen van de rechtvaardigen zijn op deze manier gescheiden, dit is de bron van water, en daarboven het licht.

22.10 Ook is er een plek gecreëerd voor zondaren, wanneer zij sterven, en begraven zijn in de aarde, en het oordeel nog niet over hen is gekomen tijdens hun leven.

22.11 Maar hier worden hun zielen gescheiden voor deze grote kwelling, tot aan de Grote Dag des Oordeels met bestraffing en kwelling voor hen die voor eeuwig vervloekt zijn, en een wraak op hun zielen. En daar zal Hij hen voor altijd binden. Waarlijk, Hij is van het begin van de wereld.

22.12 En er is een plaats afgescheiden voor de zielen van hen die klagen, en informatie geven over hun vernietiging, over wanneer ze werden gedood, in de dagen van de zondaars.

22.13 Daarom is er een plek gemaakt, voor de zielen van mensen die niet rechtvaardig zijn, maar zondaars, die hun wangedrag vol maakten en met de onrechtvaardigen zullen zij hun lot delen. Maar hun zielen zullen niet worden gedood op de dag des oordeels, noch zullen zij opstijgen van hier.”

En ... nog een nieuwe aarde, de bijbel is mijn getuige

De bijbel is mijn getuige, zowel in symboliek als in woorden. Als je goed hebt gelezen, dan bestaat de geestelijke dood drie keer, dus een ziel kan drie keer tot het sterfelijke leven komen. Logica gebied om eerst de geestelijke dood duidelijk weer te geven. 

1. De val van de engelen die in de aarde zijn geworpen. Ze waren veroordeeld om te sterven als een mens. 
2. De tweede dood is ook bij de meesten bekend. 
3. De derde geestelijke dood is wat lastiger om aan te tonen, maar Gods liefde herstelt en vernietigt nooit.

Jezus zelf is de symboliek voor de drie geestelijke perioden van de dood. Op Goede Vrijdag is Hij gestorven. De zaterdag was Hij onderweg in het dodenrijk, de apocriefe geschriften, maar ook de bijbel getuigen hierover. Op de derde dag is Hij opgestaan uit de dood, al vroeg in de morgen. Dit zou zomaar een aanwijzing kunnen zijn dat deze derde periode een kort tijdperk is. 

2 Petrus 3:18-22 vertelt dat Jezus getuigenis heeft gebracht aan de mensen die verdronken tijdens de zondvloed. Het Evangelie van Nicodemus laat duidelijk weten dat Jezus de heiligen verloste uit het dodenrijk, wat weer correspondeert met Mattheüs 27:52.

Lucas 9:22 Hij zei: ‘De Mensenzoon zal veel moeten lijden en door de oudsten, de hogepriesters en de schriftgeleerden worden verworpen en gedood, maar op de derde dag zal Hij uit de dood worden opgewekt'. 

Job 33:28-30 God heeft mijn ziel verlost uit het graf, mijn leven kijkt rond in het licht.’ Zie, dit alles doet God, twee of drie keer met een man, om zijn ziel te doen terugkeren uit het graf, om hem te verlichten met het licht van het leven.

Elihu is niet de enige die verwijst naar drie tijdperken; zelfs de periode van het ‘dood zijn’ van Jezus getuigt van deze drie tijdperken. Ik denk niet alleen maar buiten-bijbels, maar ik onderzoek ook de bijbel op interne logica. 

Hosea 6:1-2 ‘Kom, laten wij terugkeren naar de Heere, want Hij heeft verscheurd, maar Hij zal ons genezen; Hij heeft geslagen, maar Hij zal ons verbinden. Na twee dagen zal Hij ons levend maken, op de derde dag zal Hij ons doen opstaan. Dan zullen wij voor Zijn aangezicht leven'.

Het eerst geschapen wezen was de Morgenster. Hij was de eerste die door hoogmoed viel. Hij is de laatste die terugkeert in het Vaderhuis. 

Hiermee is de belofte van God aan Abraham volledig vervuld. De vierde generatie, ook als tijdperk in te vullen: het beloofde land, voor eeuwig en altijd, voor iedereen, niemand uitgezonderd.