Profetie en Symboliek – wordt de bijbel juist geïnterpreteerd?

De bijbel bestaat niet alleen maar uit verhalen. Profetie en Symboliek zijn zeer essentiële onderdelen van de bijbel. De dogma’s leggen deze twee fenomenen verkeerd uit, tenminste áls ze al worden uitgelegd. Vaak worden ze zelfs (te) letterlijk benoemd, waardoor de werkelijke betekenis verloren gaat.

De bijbel op zich liegt niet, alhoewel de tekst dusdanig is aangepast dat er verrekte moeilijk goed garen mee is te spinnen. Iedere bijbelvertaling zegt het anders. Het lijkt wel op elkaar, maar een goede lezer ziet de verschillen. Zullen we samen even wat onderzoek verrichten, echt zoals de bijbel het zelf vraagt?

Enkele woorden die we gaan toetsen: mens – wereld – Israël – jaren – koning van Babel.

Symbolische bijbelteksten nader bekeken

Om de puzzel op te lossen, moeten we begrijpen dat bepaalde woorden in de bijbel als codes fungeren. Als je die codes letterlijk neemt, loop je vast. Als je de symboliek begrijpt, gaat het Licht aan.


De Mens – De kosmische vorm verbonden aan het Licht

De hoeksteen van de hele schepping ligt vastgelegd in één vers. Als je dit vers niet precies begrijpt zoals het er staat, begrijp je de rest van de bijbel ook niet. Johannes 1:4 "In Hem was leven en dat leven was het licht voor de mensen."

De logica van de hoeksteen: Dit is de definitie van de Mens in de breedste zin van het woord. Het gaat hier niet over biologie, maar over een kosmische verbinding.

  • Het Leven: De bronenergie, de Goddelijke Logica.
  • Het Licht: De actieve kracht die voortkomt uit dat Leven.
  • De Mensen: De verzamelnaam voor al het geschapen intelligente leven in de kosmos (engelen, goden en de sterfelijke mens).

De "Mens" is de enige vorm in de hele kosmos die ontworpen is om dit specifieke Licht te dragen. Daarom staat er in Genesis: "Laat Ons mensen maken". God was niet alleen; de blauwdruk voor "de mens" was een gezamenlijk project om dat Licht een plek te geven in de schepping. Engelen zijn "mensen" op een ander trillingsniveau, goden zijn "mensen" met een hogere autoriteit, maar allen vallen ze onder die ene hoeksteen: zij zijn de dragers van het Licht uit Johannes 1:4.

De Mens: De waarschuwing van de kosmische val

De positie van de "mens" (engelen, goden, aardbewoners) in de kosmos is niet statisch. De verbinding met het Licht uit Johannes 1:4 kan vertroebelen of zelfs volledig worden verbroken. De bijbel geeft hier de technische diagnose van wat er mis is gegaan in de kosmos:

Openbaring 2:4-5 (HSV) "Maar Ik heb tegen u dat u uw eerste liefde hebt verlaten.  Bedenk dan van welke hoogte u bent gevallen en bekeer u en doe de eerste werken. Maar zo niet, dan kom Ik spoedig bij u en zal uw kandelaar van zijn plaats wegnemen, tenzij u zich bekeert."

De logica van de hoogte:

Dit is de beschrijving van de kosmische degradatie. De "eerste liefde" is de zuivere verbinding met het Leven. Zodra een wezen die verbinding verlaat, zakt zijn "hoogte". De kandelaar is het instrument dat het Licht moet uitstralen; wordt deze weggenomen, dan verliest het wezen zijn functie (tijdelijk) in het Plan.

Het resultaat? Een kosmos vol "gevallen" wezens die wel de oorspronkelijke vorm van de mens hebben, maar niet meer de hoogte en het Licht van de oorsprong. De weg terug ("bekeer u") is simpelweg het herstellen van die eerste werken: de verbinding met de Bron weer opzoeken.


Israël – De kosmische verzamelnaam.

In de dogma’s is Israël een volkje in het Midden-Oosten. Maar wie de puzzelstukken naast elkaar legt, ziet dat Israël de naam is voor de gehele mensheid, zowel hier op aarde als in de rest van de kosmos. Het is de verzamelnaam voor al het leven dat uit de Bron (het Licht) voortkomt. De naam Israël draagt een dubbele, technische betekenis:

  • Strijder Gods: Dit is de functionele kant. Het beschrijft elk kosmisch wezen dat strijdt/werkt in harmonie met de goddelijke logica. Het is een actieve status.
  • Volk van God: Dit is de organisatorische kant. Het overspant de totale mensheid in de breedste zin van het woord. Engelen, goden en mensen vormen samen één volk: de bewoners van de kosmos.

De logica: Wanneer de bijbel spreekt over de "beloften aan Israël", gaat het dus niet over een lokaal politiek conflict, maar over het herstel van de gehele kosmische mensheid. Het plan van de Ontwerper is niet gericht op een klein groepje, maar op het terugbrengen van het totale "Volk" (de kosmos) naar de oorspronkelijke "Hoogte". De misleiding heeft ons doen geloven dat wij er niet bij horen, terwijl de naam Israël juist de verbinding is tussen ons en de rest van de schepping.